อำเภอปาย
เป็นอำเภอขนาดเล็กทางตอนเหนือของ
จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นที่รู้จักกันดีในหมู่นักท่องเที่ยว
ทั้งชาวไทย และชาวต่างชาติประเทศแบกแพค ที่มุ่งหน้ามาหาความงามตามธรรมชาติ
อำเภอปาย เป็นที่ราบแอ่งกะทะ ล้อมล้อมด้วยภูเขา มีแม่น้ำหลายสาย
คือ น้ำปาย น้ำของ และน้ำแม่ปิงน้อย อีกทั้งมีลำห้วยอีกหลายสาย
คือ ห้วยแม่เมือง ห้วยแม่เย็น และห้วยแม่ฮี้
อำเภอปาย ตั้งอยู่ทางตอนบนของจังหวัด
มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเมืองปั่น จังหวัดตองกี รัฐฉาน (ประเทศพม่า)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสะเมิง และอำเภอแม่แจ่ม
(จังหวัดเชียงใหม่)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเวียงแหง อำเภอเชียงดาว และอำเภอแม่แตง
(จังหวัดเชียงใหม่)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมือง
แม่ฮ่องสอน
และอำเภอปางมะผ้า
อำเภอปาย เป็นเมืองเก่าแก่ ประชากรที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในดินแดนแห่งนี้มาแต่เดิม
คือ ชาวพ่ายหรือไปร ซึ่ง เป้นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใช้ภาษาตระกูลออสโตร-เอเซียติค
สาขาว้า - เรียง ดังมีร่องรอยหลักฐานซากวิหาร และเจดีย์กระจายอยูทั่วไป
ทั้งบนภูเขาสูง ที่ดอนเชิงเขา บริเวณพื้นราบลุ่มน้ำปาย บางแห่งก่อสร้างด้วยหิน
เช่น ในผืนป่าบริเวณใกล้น้ำตกเอิกเกอเต่อ ซึ่งเป็นต้นน้ำแม่ปิงน้อย
บางแห่งมีการขุดคูเป็นร่องลึกบนภูเขาสูงชัน มีเจดีย์บนยอดเขา มีหลักฐานว่า
เจ้าเมืองคนแรกคือ ขุนส่างปาย ในสมัย พระเจ้าโหตรประเทศ พระราชาธิบดี
เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ ส่งเจ้าแก้วเมือง ออกสำรวจชายแดน ได้พบว่าภูมิประเทศน่าสนใจ
จึงแนะนำให้ขุนส่างปายย้ายเมืองมาตั้งฝั่งตะวันตกของแม่น้ำปายเพราะที่ราบกว้างขวาง
ผู้คนจึงเรียกเมืองใหม่ ว่า เวียงใต้ ส่วนเมืองเก่าเรียกว่า เวียงเหนือ
พ.ศ. 2454 เมืองปายได้ยกฐานะเป็นอำเภอ
โดยมีนายอำเภอคนแรกชื่อ รองอำมาตย์เอกหลวงเจริญเขตเขลางค์นคร (สอน
สุขุมินทร์)